Yedi Tepenin Sırrı

 bugün İstanbul’u düşündüm yoldan geçerken gördüklerimle. bir film olsa İstanbul yine de tam anlamıyla anlatılmaz. farklı yapılardaki filmlerin toplamı gibi. 

kamyonetten bavul indiriyorlardı, kadınlar da bavulların derdinde onu bekliyorlardı. ne idi şimdi bu. orada takılı kaldım.

sonra o bilinmez ara sokakları, geceye hüküm süren hikayeleri, tarihi, mevlevihaneleri, eski anadolu coğrafyalarındaymışsın hissi veren dergahları, ahmet ümit romanlarını yaşama işin özü. bilemedim birden aklıma geldi, bu şehirde yaşamak nasıl bir his. yaşamasaydık ve yeni gelseydik ne hissedersik , şu an içindeyiz ne hissediyoruz diye. özellikle bazı yerlerden geçerken bu düşünce çok ağır basıyor, nasıl yaşar bir şehir, nasıl var olur?

sırrın nedir ey alem?