Eylül'dür O, Gelişinden Bellidir...

 insanın arada mutlu, değerli,yüreğinde bir yerlere dokunan anlar hatırlamaya ihtiyacı var. hem kendi dünyamızda, hem bir kitap arasında, hem bir film sahnesinde hem de bir çocukluk dizesinde. benim ,bu anlar kendi hayatımda çokça fazladır ama kendi hayatımla neredeyse aynı hisleri uyandıran, elle sayabileceğim sahneler ise bellidir. bunlardan biri aşağıdadır. o his, her ne zaman, ne koşulda izlesem içimde bir yerlere dokunur. canım eylül gelmişken izlememek olmazdı. bir orman yürüyüşünün sonunda, kendime, bir kahve ve aşağıdaki sahneyi ısmarlarım eylül'de. hoşgeldin canım mevsim. hoşgeldin hafiften esen rüzgar. 

https://www.youtube.com/watch?v=_ea6IlH1eQ8