Bu Duman Nereden Tüter

 bu başlık belki de dedelerimizden bize geçen en değerli iç çekiş. karşı dağlara bakar iç geçirirlerdi harmanda. bir gün yanına oturmuş, ben de aynısını yapmıştım. hayatta en hüzünlendiren ve ferahlandıran şeylerden biri idi.

yollar için türküler…

bugün bu satırları bir tren kompartmanından yazıyorum. kulağımda bu devasa türkü ile, cem erdost’tan.

geleneğimin, geçmişimin bana kattığı en değerli şey belki de. içimdeki en dingin ve katıksız, o güvenli bölge.

sakarya- arifiye’den geçtim. çorak topraklardan, bereketli topraklara çıktım sonra… o devasa uzanan medeniyete.

anadolu gibi bir coğrafyadan iyi ki geçmişim dedim, iyi ki buralarda var olmuşum. iyi ki işlemiş bu his, iyi ki vazgeçilmezim olmuş bu topraklar.

sonra yanımdan geçen, kalan bu kadar insanın nasıl anıları var dedim. neler yaşadılar ömürlerinde. bu türkünün herkese bir yerde, bir zaman tesir etmiş olması ihtimali ile gözlerime bir şey hücum etti ve sonrası koskoca bir sessizlik…