En Güzel Uyku

yıl galiba iki bin on dokuz. üç arkadaş, gecenin üçünde yola çıkmışız, diyarbakır yolundan mardin’e varacağız. malatya’dan diyarbakır, sonra mardin. şehir bizi ezanla karşılıyor,o deruni ses ile.camide iki amca var,kuran okuyorlar.ıssız sokaklar, buz gibi kuru soğuk. hala dün gibi aklımda. sabahın ardından midyat’a yola çıkıyoruz ama daha saat dokuz a varmamış. mor gabriel’e varıyoruz, açılmamış henüz. mor gabriel girişinin karşısında bir ağaç var, oraya çekiyoruz arabayı. ağacın altında, arabada, ne kadar uyuduğumuzu bilmeden zaman akıp gidiyor. bilinmeyen ama yakınlık kurduğun bir coğrafyanın, yüksek bir tepesinde, bir yerde, en güzel uykularımızdan birini çekiyoruz. uyanıyoruz, güneş yükselmiş ve sessizlik hakim tepeye. güzel bir anıdır, ara ara anlatır düşünürüz kızlarla.