Gök ve Kök Meselesi

 hüznü düşünüyorum bu günlerde. insanlara yakışan o muhteşem hüznü. alınlarına, göz çevrelerine, şakaklarına vuran o devasa hüznü. bir yerlerden yakalıyor işte, tam karşılığı yok. somut bir şeyden gelmiyor çoğu zaman. ansızın böyle içine damlıyor. her an her yerde karşına çıkabilir gözüyle bakıyorsun. kendinde, yakınında, sokakta bir çift gözde, vapurda uzaklara dalmış bir amcada, bir sözde, bir anıda bulabiliyorsun onu.

ama diyorsun ki hüzünlerimizle belki de çekilir kılabiliyoruz bu yaşam döngüsünü. kendimizi dinlemeye çekiliyoruz, denizin sakinliğini daha çok duyumsuyor, daha çok istiyoruz ikindi vakti bahçeyi ve bostanı sulamayı çizmeleri çektiğimiz bir dünya sahnesinde. iyi ki hüzünlerimiz var, neşelerimiz olduğu kadar. çünkü onları getirdiği yaşanmışlıklar, anılar, karasalın sakinliğini hissetme, dağların yeşilinin gizine özenme ve daha sayamadığım bir çok olguyu ve duyguyu beraberinde getirme gibi huyu var.

anılarımızı yaşatarak, bizi daha da arayarak, ellerimizin hikayelerini, göz çeperlerimize saklanan, saçlarımıza dökülen her ne ise onu yaşatmak ve her gün daha da derinden anlamak için. ve iyi ki diyoruz. bu kadar yaşanmışlık hala gözlerimizi dolduruyor ve her an içimizde tekrardan koca bir hikayeye dönüşüyor. tüm yaşamımızı çevremizdeki insanların hayatlarına bir şeyler bırakarak sürdürmek, zaten yaşam da böyle bir şey değil mi. bizimle beraber, bizimle yaşayanlarla oluşturduğumuz o koskoca halka.

bunları yazarken ruhunuza dokunan insanların olmasına da ayrıca şükrediyorsunuz. çevrenizde ve bir türlü yaşamın bir yerinde. bu zamanlarda ise Karadeniz gibi çoşkun, inatçı ve inançlı birisi. Fatih Tekke. bir belgesel yayınladılar. Gök ve Kök Meselesi. bir belgesel ki tam olarak yaşam stili. her anlamda ve insan olmanın inceliğiyle.