Alacalı Atkılarımız

 son 1 haftadır canım eskiye o kadar özlem duyuyor ki.2019’un kasımında uzak bir avrupa ülkesinde yediğim yağmura ve içtiğim bir kahveye. hayalini kurduğum doğançay’a. mevsimi geldi mi derseniz kesinlikle geldi. trene atlayıp gitmelik, mahalle kahvesinde çay içmelik zamanlar. boynumuzda atkımız var, bizi üşütmeyecek bir ceketimiz.

bir de yine geçmişin hatıralarının olduğu bir şarkı var. kemençe hocası geçen seneden herkes bir eser seçsin, onu haftaya dinleyelim dedi. “ığdır’ın al alması”nı seçtim. yılların hatırasını taşır o eser bende.