Gelincikler İle Bezemek

 insan, ilk kendisi bilsin içindekileri, kendisi hissetsin, kendisi yaşasın ister kendine ait duyguları...

 o yüzdendir ki sevmek mi sevilmek mi derseniz, sevmek derim...

herhangi bir olguyu, onu bilerek, duyumsayarak emin olarak kendinden ve emin olduğunu bilerek, sevmek derdim. çünkü bu edilgen olmayan fiille, kendini çoktan süregelen akışın içinde bulursun. hesabın yoktur, bilirsin yani kendini. sorgulaman olmaz, çoktan o yolları geçmişsindir, geçtiğin yolları gelinciklerle bezeyerek gelmişsindir buraya. bezediğin gelincik tarhına, ruhunu da onların arasına dahil edip, uzanıp dalmışsındır gökyüzüne sonsuz ferahlıkla. o yüzden çoşkuyla sevmek derim. o duyguyu en derininde, çoğu kez yutkunmalarını engellese bile sevmek...

ve en güzel şey ne biliyor musunuz, tam bu içinden geçenlere, gelinciklere, güzelliklere ve bu düşüncelere karşın en sevdiğin şiir kitabında*, belki de bu doğu masalında* denk geldiğin aşağıdaki dizelerdir.

"... çünkü türkümüz türlü mahcuplukların türküsü,

   bütün olmayanların, bütün tarlaların, bütün gelinciklerin

   bir çift kanat hayalinin türküsü ki at dediğin alinin atıdır..." 

*ortaçağ meslekler atlası - ismail kılıçarslan